Anita Vermaas: onze vaste steun en toeverlaat tijdens wedstrijden en evenementen vertelt:

Toen ik werd gevraagd om een stukje te schrijven over mijzelf bedacht ik mij dat dit een documentje zou kunnen worden van één van de oudste leden; misschien wel  het oudste lid van de PRV… 

(nee hoor Ank.. je bent niet de oudste!!)
In mei ben ik 50 jaar geworden en dat hebben de PRV-dames en heer op kamp niet zomaar voorbij laten gaan!!!  Bij de PRV is het feest als het enigszins mogelijk is!! Daarom ga ik zolang ik op de Arckelhoeve sta iedere keer mee op kamp, het is geweldig voor jezelf en voor je paard!!!

Al is mijn bijnaam Anky;  ik rij (nog) niet wedstrijdgericht…  
Ik ben net opnieuw begonnen met een 4-jarige Arabofriese merrie Safira en ben echt weg van haar maar alle begin is moeilijk!!  Ik vind het leuk om te helpen bij wedstrijden en evenementen op de Arckelhoeve omdat ik de paardensport een warm hart toedraag. Ik help op zo’n dag een paar uur en doe dan gelijk mijn paard, ik moet er toch zijn en anderen zijn geholpen omdat zij zonder vrijwilligers geen wedstrijden kunnen rijden.
Wie zin heeft om bijvoorbeeld een keer een paar uurtjes secretariaat met mij te komen doen is heel welkom! Maar misschien vind je het leuk om te schrijven bij de jury, je steekt er altijd wat van op want de jury legt vaak uit waarom zij een bepaald cijfer bij de oefening geven.

Ik ben begonnen met rijden op een ruiterkamp in Voorthuizen, je leerde daar op een pony zitten en toen ik terug was na de vakantie heb ik les genomen op Berestein en ben daar tot mijn 15^e jaar gebleven. Op mijn 21^e weer begonnen samen met een nichtje op de Voortstede maar na een jaar overgestapt naar HCW, daar reed ik bij Mariand’l  1 x in de week in de les. Zij ging weg en nam “haar” lesklanten mee naar El Sham. Ik heb daar ongeveer 25 jaar gereden, eerst op manegepaarden en daarna 8 jaar een Fries, Doffert  bijgereden.
Toen Doffert  kogelarthose had en moest worden afgemaakt heb ik na 3 x op Surprise te hebben gereden  hem gekocht, het was liefde op het eerste gezicht en dat is al die jaren zo gebleven! Het was echt mijn maatje!!

Hoe ik bij de Arckelhoeve terecht ben gekomen?

Surprise had een paar jaar geleden enorme last van allergie. Om een lang verhaal kort te maken…
De Universiteit van Utrecht had aanbevolen om Sup helemaal uit uit zijn oude omgeving te halen.
Wat wij ook probeerden op zijn oude stal hij bleef onder de bulten zitten en hij moest hele sterke medicijnen slikken die steeds minder hielpen.
Maar het bleek een wonder, op de Arckelhoeve was hij in minder dan een week van de bulten af!
Ik ben blij dat het wat betreft de allergie goed met hem is gekomen en ik heb op de Arckelhoeve nog een paar jaar heel  veel plezier met hem gehad maar vanwege een acute arthrose in mei/juni heb ik hem in moeten laten slapen, hij was 20 jaar en 17 jaar lang mijn lieve brutale apekop!

Ik heb het ontzettend naar mijn zin op de Arckelhoeve en Safira ook want ze kwam als een ielig meisje met kale plekken en ze ziet er nu uit als een Arabisch-Fries welvaren!!!

Nou,  jullie weten weer wat en xie jullie op stal!!

Groetjes,
Anky (Anita Vermaas)