terugblik kamp 2011, wederom met knipoog… ;-)

Beste kampgangers:

 

Zijn jullie al een beetje bijgekomen?
Of achtervolgen de tokkies jullie nog steeds in jullie dromen?
Het was een waar genoegen met jullie in Stroe te mogen zijn,
Elke dag was even fijn!

Het begon al goed, want zelfs voor het laden van de beesten,
Zag Anita overal geesten.
Haar hoofdstel was zoek, echt eerlijk waar,
Gisteravond hing het dáár, zei zij met een armgebaar..
Zelfs de beveiligingscamera’s werden erop na geslagen,
En toen wist ze t weer: ze had hem naar haar laars gedragen!
Makkelijk en ruimtebesparend dat is waar,
Maar wel lekker stinken deed het daar!

Bij aankomst in Stroe was Carola al de bedden aan t verdelen,
Ze droeg ze op haar hoofd: nou dat kunnen er niet velen!
Toen maar snel aan de high tea begonnen,
Een Oscar voor degene die de betekenis van dat woord heeft verzonnen!

’s Avonds na het rijden en na het diner,
Viel het intelligentie niveau niet mee…
Na muisssss kwam ssssslimm en toen jawel,
Was het een oneindig spel!

Aan alleen paarden beweging geven hadden we niet genoeg,
Ook nog lopen met de honden en dan snel terug naar onze privékroeg.
Heerlijk rustig in zo’n stiltegebied: tussen de bomen en één met de natuur…
Tot er in je oor wordt getoeterd door je naaste buur..
Puuuuukkkkiieeee , Otttttóoooooo kom dan hier!!!!!!
Nou mooi niet: die zochten meer vertier.
Maar na een minuut of vijf… -zucht- OK…
Gingen ze weer met hun baasjes mee.

Janny zorgde elke dag voor Kees en zijn vriend,
Ze voerde ze hooi, dat hadden ze ook verdiend.
Janny liep zelfs voor ze door de brandnetels heen,
En dat brandde volgens haar “als de neten” op haar scheenbeen!! ;-)

Die nacht onweerde het zo hard dat alles beefde,
Gelukkig dat Frits-sissel dat weer overleefde!

De laatste dag zijn onze lachspieren goed getraind,
Want die lui van stal ’t Woudtzicht deden best vreemd..
Er werd aan solo dansen gedaan, en wilt u weten hoe dit gaat?
Vraag gerust naar de  video waar heel You Tube over praat…
Ook weten ze niet waar een tekentang voor is,
Dus plaatste Henk hem zomaar mis…

Het was een kamp waar wij nog lang over praten,
Maar denk ook maar niet dat onze lieve buren dit kamp snel vergaten…
Ze kregen een nachtelijk bezoek van de akela, niet in haar beste humeur,
Gelukkig was die daar niet de enige zeur…

Mensen bedankt voor alles, en tot snel:
Er komt een reunie: wanneer hoor je nog wel